It's hard to lose someone that you loved. Marerealize mo lang pala na mahalaga sa yo ang isang tao kpag sya ay wala na..Dati hindi mo siya napapansin, pag andyan sya wala lang konting blessed lang ok na..Pero ngayong wala na sya dun ko naramdaman kung gaano sya ka importante sa buhay namin..nung nalaman ko na wala na sya,,wala akong naramdaman na lungkot,, ill just continue what I'm doing on that time, maybe I'm not so close to him kaya ganun..Pero when I got home, dun ko sya naisip, I felt that my tears are pouring slowly down from eyes. I remember the days na umuuwi kami ng province, walang araw na hindi sya pumupunta sa bahay namin para makita kami, kasi naman kami lang yung grandson and granddaughter na laging nagbibigay ng pasalubong sa kanya, pero nung last na umuwi ako wala akong naibigay sa kanya..nkita ko siya nun pabalik balik sa bahay kahit naglalakad lang sya dahil siguro sa pasalubong ko na hinihintay nya na ibigay ko, ngayon naisip ko nung wala na sya, bakit hindi ko sya nabigyan, ngayong wala na sya hindi na mauulit yun.. Mamimiss ko yung time na ganun, wala ng grandpa na makikita kong pumupunta sa bahay..nakaupo, makikipagkwentuhan., wala ng mangyayaring ganun sa dati..I am thankful na nagkaron kami ng grandpa na tulad nya, kung wala sya wala din kami dito......thank you mamay, we will miss you...